در باد موفقیت کشتی و تکواندو نخوابیم؛ افزایش مدال در المپیک فقط یک راه دارد!

سفر پر ستاره: کاروان ورزشی ایران المپیک 2024 پاریس را با 12 مدال رنگارنگ به پایان رساند که از نظر آماری عملکرد بسیار خوبی است اما ناکامی بیشتر رشته ها و کسب مدال تنها در کشتی و تکواندو انتقادات زیادی را برانگیخت. پایان المپیک پاریس با پایان دوره کوتاه حضور کیومرث هاشمی در وزارت ورزش و جوانان همراه شد و او جایگزین حمید سجادی در وزارت ورزش شد و حالا باید جای خود را به فرد جدیدی واگذار کند. چند روز پیش نام احمد دنیامالی برای تصدی وزارت ورزش و جوانان اعلام شد و رئیس سابق فدراسیون قایقرانی باید منتظر رای اعتماد مجلس باشد.

به بهانه پایان المپیک و معرفی احمد دنیامالی به مجلس به سراغ امیررضا فیض آشتیانی رفتیم و درباره رویدادهای مختلف ورزشی کشور با او گفت وگو کردیم. سخنان فایز آشتیانی در گفتگو با رابو به شرح زیر است:

چند روز پیش احمد دنیامالی به عنوان گزینه وزارت ورزش و جوانان به مجلس معرفی شد. نظر شما در مورد انتخاب او چیست؟

هرکسی وزیر ورزش می شود مهم این است که می خواهد همان مسیر تکراری را ادامه دهد یا به دنبال تحول است. برای ایجاد تغییر در ورزش ابتدا به شجاعت و سپس بصیرت و مدیریت مؤثری نیاز است که بتواند با نیروهای موجود کار کند. آیندگان باید منابع و امکانات را به خوبی بشناسند، بر اساس آنچه در چشم انداز دولت بیستم وجود دارد و مهمتر از همه ابزار اجرا، هدف و برنامه ریزی داشته باشند، اندازه گیری کنند. اگر فرض بر این باشد که وزیر جدید بعد از مدتی سیستم موجود را هضم کند، کاری نمی تواند بکند. در گذشته شاهد بودیم که عده ای شعار تحول را مطرح کردند و آن را کسانی که ناکارآمد و با تحول بیگانه بودند هضم کردند. وزیر آینده باید مدبر، قاطع، توان مقابله با چالش ها باشد و افرادی را در کنار خود داشته باشد که در جهت و سرعت او حرکت کنند.

چقدر دنیای مالی را می شناسید و فکر می کنید آنها این ویژگی ها را دارند؟

خب آنها هنوز رای اعتماد نگرفته اند اما امیدوارم در صورت انتخاب شدن بتوانند این وظیفه را به انجام برسانند و باید به کارنامه آنها نگاه کرد و دید که آیا اتحاد و پیگیری و تحول دارند یا خیر. و اکنون نمی توان قضاوت کرد. ممکن است فردی به عنوان رئیس اتحادیه بسیار موفق باشد، اما در سایر مسئولیت ها موثر نباشد و مشکل ما این است که اگر فردی در یک زمینه موفق باشد، معتقدیم می تواند آن را در حوزه بزرگتری تکرار کند. . البته این مطلق نیست و استثناهایی هم وجود دارد و امیدوارم هرکسی که انتخاب می شود تاثیر خوبی از خود به جای بگذارد.

به نظر شما اولویت وزیر جدید چیست؟ مثلاً زیرساخت ها را بهبود می بخشد یا وضعیت اتحادیه ها را بهبود می بخشد؟

ما زیرساخت های کافی داریم اما نمی توانیم به خوبی از آن استفاده کنیم زیرا برنامه ای نداریم و نمی دانیم با آن چه کنیم. همچنین ضعف وزارت ورزش این است که نمی تواند از امکانات خود استفاده کند. و حالا در تهران ببینید با نبود مدیریت و بی توجهی به بازسازی ورزشگاه های آزادی و تختی در دوره های مختلف چه کردند.

الان مثلا تهران ورزشگاه سالم نداره!

ما در سراسر تهران ورزشگاه داریم و حتی استادیوم شهید شیرودی هم قابل استفاده نیست و فقط استخر و پیست باقی مانده است. دارای 2 زمین فوتبال برنامه ریزی و مدیریتی وجود ندارد و از منابع و امکانات استفاده نمی شود. یک اتفاق بزرگ باید در ورزش کشور بیفتد و تا زمانی که این اتفاق نیفتد همیشه این چالش ها را داریم و این ورزش همگانی است. هیچ وزیر ورزش نتوانست این کار را اجرا کند و هیچ فردی که ادعای ورزشکار بودن یا مدعی بودن از بدنه ورزش را داشت نتوانست این کار را سامان دهد چون اراده ای وجود نداشت و این نشان دهنده سردرگمی ورزش در کشور است. ورزش ما الان در مرحله تصمیم گیری و ناتوانی اجرایی است و تا درمان نشود هیچ اتفاقی نمی افتد. اگر دو رشته در المپیک مدال می آورند و تعداد مدال ها را به کل ورزش تعمیم می دهیم به این دلیل است که ورزش ما سازمان یافته و سیستماتیک نیست و تولید قهرمان در گلخانه نیست و نتیجه این است که در المپیک. مثلاً وزنه برداری و تیراندازی مدال طلا می گیرند، اما در دوره بعدی به جایی نمی رسند و به نظر می رسد که سیستماتیک نیست. تا زمانی که ورزش جهانی محقق نشود، استعداد خودنمایی نمی کند و به صورت موردی ظهور می کند و دوره قهرمانی آن بدون حمایت به پایان می رسد. پاشنه آشیل این کشور عدم علاقه به ورزش های همگانی است. به تاریخ بازی های المپیک نگاه کنید، استرالیا و کانادا در دهه های گذشته مدال های کمی داشتند اما اکنون مدال های بیشتری دارند.

آیا این بدان معناست که راه افزایش مدال، توجه به ورزش برای همه است؟

این تنها راه است.

به طور کلی عملکرد ایران در المپیک را چگونه دیدید؟

عملکرد موفق در دو رشته دلیل بر موفقیت نیست و اگر در این مورد صحبت می کنند باید در مورد شکست سایر رشته ها نیز صحبت کنند و پاسخ دهند. محال است که در این دو میدان دمیده شوید. افتخاری که کشتی و تکواندو به ارمغان می آورد قابل احترام و تحسین است اما مردان باید پاسخگوی عملکرد منفی خود در سایر رشته ها باشند. آنها خود را در سایه این دو رشته قرار داده اند اما باید از سایه خارج شوند و پاسخگوی سایر رشته ها نیز باشند. بنابراین نه خود را در سایه قرار می دهند و نه این که این اتفاق حاصل برنامه ریزی امثال آقای هاشمی بوده است. آقای هاشمی چند وقت است که اینجاست؟ یک سال گذشت و امسال چه گذشت؟ اگر عملکرد مثبتی ارائه دهد باید در دوره آینده خودش را نشان دهد. او کسی است که نمی تواند نتایج عملکرد دیگران را به نفع خود درو کند. هر دوره در دوره بعدی کاشته و برداشته می شود و این یک اصل به خصوص در زمینه ورزش است.

این بحث هم مطرح شده که مثلاً چون ایران مدال بیشتری نسبت به عربستان کسب کرده، توسعه یافته تر است. آیا با این گفته موافقید؟

عادلانه نیست که اینگونه قضاوت کنیم. هر کشوری بافت فرهنگی و جمعیتی متفاوتی دارد. دیدن پیشرفت از مدال بی معنی است. البته کسب مدال مهم است اما کشور ما از نظر جغرافیایی فراز و نشیب هایی دارد، بعضی جاها از سطح دریا بالاتر هستیم، بعضی جاها پایین تر. در بعضی جاها نژادهایی داریم که ویژگی های ظاهری خاص خود را دارند. عربستان، کویت و امارات دارای مردم و جغرافیای یکسانی هستند و این مقایسه غیرمنطقی است. من نمی دانم با چه استدلالی این مسائل را مطرح می کنیم. اگر در المپیک قبلی جامائیکا در رشته دو و میدانی مدال های زیادی کسب کرده بود، آیا این بدان معناست که از کشورهای آمریکای جنوبی توسعه یافته تر است؟

ازبکستان این بار نتایج عالی نشان داد و 8 مدال طلا کسب کرد.

اتفاقاً خودشان را با ازبکستان مقایسه کردند. چرا با عربستان، امارات، قطر و عمان مقایسه می کنند؟ با خود بهتر خود مقایسه کنید و ببینید چه اتفاقی می افتد. دریابید که چرا در برخی زمینه ها شکست خوردید؟ آیا شما به جای آسیب شناسی از توسعه صحبت می کنید؟ ازبکستان و قزاقستان را بررسی کنید. آذربایجان و ارمنستان هم مدال طلا گرفتند و به نظرم کارشناسانی که مشاوره می دهند بیشتر شوخی می کنند. بیایید دستگاه ها را با هم مقایسه کنیم. واقعا دیدی که قطر میزبان جام جهانی و بازی های آسیایی بود؟ آیا ما این کار را کردیم تا خود را برتر نشان دهیم؟ جام جهانی 2034 قرار است در پادشاهی عربستان سعودی برگزار شود. بنابراین آنها زیرساخت های خود را دارند. باید منصفانه و منطقی به قضیه نگاه کنند و برای اینکه به کارنامه خود رنگ مصنوعی بدهند به سراغ آسیب شناسی بروند و به تیم بعدی ارائه کنند و بگویند این چیزها هست و تیم بعدی باید این مراحل را انجام دهد. این کار منطقی، کارشناسی و محترمانه است. به طوری که ما خود را با کشورهایی مقایسه می کنیم که از نظر نژاد، فرهنگ و جغرافیا با هم تفاوت دارند.

آخرین سوال، آیا از بحث فساد خبری دارید؟ لیگ جدید شروع شد و داوری نداشت!

این را باید از قوه قضائیه درخواست کرد. همان طور که قوه قضائیه قاطعانه وارد پرونده شد، قاطعانه در حال پیگیری است و تحمل هیچکس را ندارد. اصلاً اینطور نیست که تصور کنیم فدراسیون فوتبال می تواند کمک کند و خود قوه قضائیه مشغول پیگیری و تحقیق است که با بررسی های قبلی مجلس متفاوت است. قوه قضائیه با هیچکس مقایسه نمی شود، خط قرمزی ندارد و تصمیمات خود را به موقع می گیرد. این پیگرد قانونی و افشای فساد برای فدراسیون فوتبال افتخاری نخواهد بود و شاید مدیران متهم به این فساد باید پاسخگو باشند. امیدوارم قوه قضاییه تصمیمات قاطعی بگیرد و قانون را اجرا کند.

258 258